الشيخ محمد السند ( مترجم وتقرير : كاشانى )
81
شيوه هاى نوين عزادارى بدعت يا سنت ؟
--> هر مَعْلَم و شعار جديد ، تمامى شعائر مستحدثه مشمول تمامى ادلّه شعائر مىشود . و با توضيحى كه داده شد اهميت حفظ شعائر بالاتر از اهميت بسيارى از فرائض است زيرا تمام دين بستگى به حفظ اين شعائر دارد ، و به همين جهت خداوند تنها به اقامه آن بسنده نكرده بلكه امر به تعظيم آن نموده است . دوم : ملاك در صدق وهن و عدم وهن چيست ؟ آيا وجود دليل شرعى و يا نبود آن سبب وهن و يا عدم وهن مىشود ؟ اگر ملاك وهن استهزاء و مسخره كردن ديگران است ، به خاطر وجود دليل شرعى آن استهزاء از بين نخواهد رفت . خلاصه آنكه وهن و عدم وهن امرى خارجى و واقعى است كه يا وجود دارد و يا وجود ندارد و مربوط به جعل شرعى نيست ، همانطور كه وجود ضرر و يا حرج كه از عناوين ثانويه هستند ربطى به وجود دليل يا عدم آن ندارند . سوم : اگر وهن مذهب عنوان ثانوى است و حكومت بر احكام اوليه دارد حتى اگر اين نوع عزادارى دليل داشته باشد ، باز اين حكومت از بين نخواهد رفت . بلكه اصلًا مورد احكام ثانويه حكومت بر احكام اوليه است ، و تا دليلى بر حكم اولى نباشد حكم ثانوى معنى ندارد . به عبارت ديگر تمسك به دليل وهن به عنوان حكم ثانوى خود دليل بر وجود حكم اولى و مستند شرعى براى اين نوع عزادارىها مىباشد ، در اين صورت فرق گذاشتن بين اين دو به اينكه در حج دليل هست و در اينجا نيست خلف فرض بوده و اصل استدلال را از بين مىبرد . چنين استدلالى - يعنى استلال بر صدق عنوان ثانوى به عدم دليل بر حكم اولى - منافى با حقيقت احكام ثانويه است و بنا بر آن هيچ حكم ثانوى باقى نخواهد ماند . يعنى اگر ما بگوييم چون فلان كار - مانند وضو يا روزه - دليل دارد پس حرجى و ضررى نمى تواند باشد ، ديگر هيچ موردى براى حكومت لاضرر و لاحرج باقى نمىماند . چهارم : اگر دليلى بر رحجان اين نوع از عزادارى حتى به مثل عمومات نباشد چنين كارى بدعت و حرام خواهد بود ، زيرا نسبت رحجان و استحباب كارى به شارع بدون دليل تشريع و حرام است . در چنين فرضى ديگر نوبت به عنوان ثانوى وهن نمىرسد حتى اگر كسى استهزاء نكند ، و يا اصلًا ديگران نيز از آن كار خوششان بيايد انجام دادن آن به عنوان كارى دينى حرام و بدعت است . اما اگر دليلى بر رحجان شرعى اين اعمال هست - چنان كه توضيح داديم - پس در اين صورت فرقى با مناسك حج نخواهد داشت زيرا در هر دو دليل وجود دارد . پنجم : اثبات عدم دليل بر اين نوع عزادارى با تمسك به عنوان وهن مستلزم دور است ، زيرا حسب الفرض وجود وهن با نبودن دليل بر آن ثابت مىشود ، و اگر بخواهيم بار ديگر نبودن دليل را با عنوان وهن ثابت كنيم دور محال است .